Van al de dingen die ik weet

begrijp ik vrijwel niets


donderdag 24 juni 2010

Eekhoorn


Ik heb altijd een camera bij me. Altijd. Je weet maar nooit. Punt. Maar niet, toen ik vanmorgen éven naar stad hopte voor papier en inkt. En de hele Delistraat hopte een eekhoorn gezellig mee. Keek af en toe in een tuin, maar pas bij de Groesbeekseweg nam hij afscheid, de schavuit. Gelukkig werd ik thuis verwelkomd door een andere verloren zoon, ook bruin. Ik had ze al gemist - dat wordt 's avonds weer opletten, de huiskamer leegspittten (de kleintjes overleven de nacht niet: ze drogen uit op de vloerbedekking).