Van al de dingen die ik weet

begrijp ik vrijwel niets


zondag 6 juni 2010

Grauwe gans




Verslápen! Als ik op de wekker kijk is het al 5 uur. Ik strompel naar het raam: de grijze lucht vertelt me dat ik niks gemist heb, ik kan weer terug naar mijn matras.

De weerradar dreigt met buien voor vanmiddag, dus nu toch maar op pad, kijken hoe het met de Heukelomse vlucht staat. Juli '09 waren er zo'n 25 zwanen. Nu zie ik er maar één. De grauwe ganzen hebben vier jongen, bezorgd gakkend varen ze naar me toe - en smeren hem dan, hun kroost overlatend aan die engerd die tot zijn oksels in de brandnetels staat. Als ik aan mijn ontbijt zit zie ik de zwaan als beschermengel bij de ganzen (futen, en een solitaire eend). Een boerenstealth scheert over de weilanden. De zwaan gaat een tukje doen, van mij hebben ze niks te vrezen, weet-ie.