Van al de dingen die ik weet

begrijp ik vrijwel niets


maandag 23 mei 2011

Tussen Gassel en de Maas





Soms is één foto genoeg. Op een stukje akker, een paar plassen, zie ik een hele kudde huiszwaluwen. Stuk of vijftien. Ik verloochen mijn principe en duik het struikgewas in. Een kwartier zit ik op een knie en een voet te kijken. Stil, afgezien van de mopperende fazant vlak achter me. Dan wandel ik tevreden verder.

Maar na het ontbijt duikt voor mij een roodborsttapuit omlaag en gaat daar mooi zitten te zijn. En als hij even later in een heester klimt, komt zijn jong er gezellig bij zitten, nounou, het kàn niet op vandaag. Nog een jolig schaap en een trotse moeder en ik kan voorlopig weer vooruit.

Neu für mich: eine ganze Herde ( ±15 ) furagierende Mehlschwalben. Und dann war da noch das Schwarzkehlchen und sein Kindchen (?)

About fifteen House Martins kept me busy, and after breakfast the Stonechat and his child