Zwaangans

 Aangezien Blogger steeds "verbeterd" wordt (ik kan er inmiddels geen touw meer aan vastknopen hoe het werkt) publiceer ik alleen nog maar op Flickr. Maar deze (Afrikaanse) Zwaanganzen, in Ravenstein, hóren natuurlijk bij het Maasproject. Mooie en merkwaardige vogels

Keep

 

Mìnstens veertig jaar geleden dat ik die wel eens zag in onze wintertuin: een Keep. Ik moest echt wroeten in mijn geheugen om op de naam te komen, nounou! Maar geholpen door de sneeuw, vandaag.

Ik stikte bijna in een broodje tongenworst toen ik naar de Sigma holde met zo'n opgewonden pubergevoel!!!

En twee dagen later werd ik verwend met een sneeuwhappende kramsvogel, wòw!

En Churchill kwam ook nog kijken:

De Maasover

Vroeger: achterop bij mijn moeder, fietsen naar De Vesta, daar hadden ze een jukebox, de Selvera's... Een paar jaar later zelf fietsen naar Cuijk, mon amour. Zorgen dat je de laatste pont niet mist, anders over Gennep weer terug.

En binnenkort: over de fietswandelbrug.

De foto hierboven: met de Kiev-30, dat Russische 16mm "spionnencameraatje".
Hieronder: Vivitar-1 70-210 op mijn Canon nF1.
Beide Ilford FP4+ de 16mm in Orwo A 03, de 135 in Amaloco 74.

Schoonheid

Bij de St. Martinus lag dit Kokmeeuwkopje.
Waarschijnlijk afgerukt door een haastige uil.
Zo gaat dat in de natuur - ik vond het door de veertjes een nogal mooi "portret".

Hoog water

Ik verslons het Maasproject nogal, de laatste tijd. Meer bezig op Flickr, phototechnisch, en ook meer bezig met Rusland. Wil niet zeggen dâk nooit meer langs de Maas loop, of geen vogels meer bekijk.
Dus vandaag met de Duo620 uit 1936, jawel, even naar het hoge water kijken, in Cuijk, en in Gennep, waar de Niers opeens een heuse rivier blijkt! In de stralende zon.

Bonte Kraai

Jawel, ze rukken op. In Sint Petersburg waren ze altijd al, maar dit jaar zag ik er wel èrg veel.
Benieuwd wanneer ze in Nederland gaan blijven - eerst Волк, en dan deze deftige vliegers.

Ritssluiting

Piet is begonnen met de herfstinspectie van mijn arboretum. Bij de eik blijft hij een hele tijd zitten. Dan hakt hij een keurig rijtje gleufjes in de bast, kijkt tevreden, en gaat verder.
Naar de paardenkastanje.

Allemansvriend

Ik heb niks tegen stootvogels hoor, zelf eet ik ook wel eens een (klein) stukje vlees.
Maar tolerantie en vredelievendheid bewonder ik.
Dus heeft Piet bij mij een streepje voor.
Stoort zich niet aan grote gaai of kleine mus, en laat hèn ook lekker met rus.
Vink móói.

Schuw

De vier gaaikinderen zijn hard op weg naar de volwassenheid.
Niet handtam, maar de link tussen pinda's en mijn kop hebben ze wel gelegd.

Henkie en Piet

Samen op de eik in mijn arboretum. Geen concurrenten, Henkie is van de pinda's en het krentenbrood, Piet kijkt naar de creepies en neemt slechts af-en-toe een nootje.

Beers Niet Best

Nee.
Voor een volksfeestje vraag je geen entree, punt.
Ik wil er ff doorheen wandelen, en kijk zelf wel of ik ergens zin in heb.
Dus gingen mijn drie euro naar de bakker, voor twee beste kersenflappen.

Slimme gaai

De pindabar is inmiddels hip - eksters, meesjes, kauwtjes en ook mijnheer Specht zijn vaste gasten. Gaai Henkie heeft daar wat op gevonden. Met een pinda in de snavel tast hij door de tuin. Als hij een zacht stukje grond voelt propt hij de pinda daarin, stukje haarwortel erop, zie je niks meer van. Ik ben benieuwd of hij ze later ook terugvindt.

En dit is, op 23 september, de provisiekast van de heer Ekster.

Pakt een stukje krentenbrood uit het mandje, eet er rustig van,

legt de rest in het perkje, mooi blaadje erop, voor vanavond.

Het Gaaiennest 2018

Op 24 maart begon de bouw, net als vorige jaren, en op 24 april lagen er vijf eitjes. En toen ging er iets mis - geen gaai meer gezien.
Gelukkig nog wèl in mijn achtertuin, samen met de tortels, mezen, houtduiven, mussen, merels, roodborsten, kauwtjes, eksters, tjiffen, zwartkoppen en mijn favorieten: de heggemussen. Volgend jaar beter?

Lente...?

Strálende zon, en zacht - maar nog geen echt lentegevoel. Maar ook niet meer zo'n strakblauwe winterlucht.
Troepen spreeuwen (die zie je bij mij in de stad niet meer) en mussen.
De meeste ganzen zijn blijkbaar al weg, een stel krakeenden is al aan het dollen, twee ooievaars - die zijn niet eens weggeweest.
Afwachten.

Indische gans

Even een stukje wandelen om een raar filmpje in een foute camera te testen, maar na de wandeling toch weer terug om die gans, gebroken linkervleugel, te kieken met de Canon. Mooi koppie.
De Indische gans - een bijzonder dier. Kan óver het Himalajagebergte vliegen, met (wind mee) zo'n 160 km per uur. Door zijn snelle vleugelslag krijgt hij geen last van ijsafzetting, en de ijle lucht, slechts 30% van het normale zuurstofgehalte, kan hij ook aan!

Koperwiek

Het is altijd wel druk in mijn winterse tuin met, natuurlijk, mijn gaaien, duiven en tortels, kool- staart- en pimpelmezen, de specht soms, een enkele lijster, vinken mussen en merels. Roodborst en winterkoninkje. Voorzichtige eksters en elegante heggemussen. Een paar muisjes zijn ook nog wakker.
Maar de koperwieken van de laatste dagen zijn nieuw. En welkom.

Winterse kost

Raasdonders met varkensvlees.
Tussen een troep Puttertjes en (door het tegenlicht kan ik het niet goed zien) minstens één Kneu.
Winter in Brabant.

Wintergasten

In de zomer zie ik ze nooit in mijn tuin,
maar nu komen ze weer af en toe langs:
zanglijsters, en een grote bonte specht.
De een heel rustig, de ander volatiler...

Dodaars

 Heel even komt de zomer terug - half oktober. Die bruine in de sloot is net te ver weg, honderden ganzen bereiden zich toch voor op de verre tocht, één enkel strandlopertje, een paar tafeleenden met éen krak en, als ik een half uur heel stil in het struikgewas blijf zitten: twee vluchtige dodaarsjes. Snoezig hoor. In Crow Creek.

Een oeverloper tussen de strandlopers

Ik houd nogal van dubbelportretten - ook gemakkelijk om grootte te schatten.
De strandlopers zijn veel kleiner dan ik dacht, en wat lijkt die oeverloper opeens dik, hè?
In Crow Creek, weer eens. Voor die geoorde fuut kom ik deze week nog  terug...

'n Paar talingen dobberden er ook nog rond