Sproetje

Ja, ook een geregelde gast. Altijd helemaal in z'n eentje. Terwijl spreeuwenwolken zo fascinerend zijn. Maar welkom hoor. (PS - ik heb eens een troep spreeuwen in de tuin gekregen op een beijzeld grasveld. Zelden zó gelachen.)

Hoofdbewoners!

Ik heb klachten gekregen: ik zou teveel aandacht besteden aan passanten (kiek hieronder). Ja, zit wat in. Dus, bij deze, tataaa: het winterkoninkje, en het roodborstje. Die wónen hier per slot van rekening (naast klimop vol mussen, mezen en merels, en Doodje de houtduif, Koekje de tortel, het vinkje, de elegante grasmussen, schichtige eksters, vlaamse gaaien, mevrouw S.)

Ramen gelapt!

...en ook even scherpgesteld op de steert van't beest. Ligt dat nou aan mijn tuin? Mummel zonder onderkaak, Mijnheer met anderhalve poot, Punk met die kuif, Kontje de ekster zònder en nu weer Baardje zonder staartje...

PS voor de photographen onder jullie: Ik gebruik nooit AF of beeldstabilisatie, altijd AV, F5,6.

DOF

Op één meter heb ik echt te weinig scherptediepte,(en ja: ik mag mijn ramen wel eens wassen) maar wat zijn het toch leuke pluizebolletjes. (Kijk uit voor mevr.S. jongens - ééntje heeft er zijn staart al verloren!)

1 jaar blogger

De komende week valt er een hoop te vieren, hoor: Carnaval, Olympiade, Valentijn, ik verjaar weer, EN 1 JAAR BLOGGER! Ter gelegenheid waarvan: een nostalgische foto uit de zeventiger jaren, filmische capriolen aan de Maas. (De kleintjes: Sportzeichnung en Analoog Sixty)

Haar van boven

Ja, en dan komt zij natuurlijk ook weer langs! Kijk d'r es onschuldig kijken - maar wie moet na het eten weer al die verentroep opruimen?
(De kleine foto is van juli 2009, en laat zien wat ze (hij? gezien die bruinige onderkant?) meestal doet: aan tafel eten!)

Wintergasten

Des winters, tegen de avond, komt er geregeld een kudde staart-
meesjes buurten. Opgewon-den kijken of mijn vijver nog bevroren is. Opgewonden - zijn ze eigenlijk altijd. Te vlug voor mijn trage digitaaltje. Maaknieuit - ze zijn welkom.