Bigfoot

Op een of andere manier heb ik het gevoel dat hij zijn middelvinger naar me opsteekt.

Maar - op BBC Springwatch hoor ik nèt dat het mogelijk is dat de zwaan dit doet om een beetje op te warmen. Hé, zo steek je nog eens wat op, hè? (Let op de woordspeling)

Grauwe gans

Verslápen! Als ik op de wekker kijk is het al 5 uur. Ik strompel naar het raam: de grijze lucht vertelt me dat ik niks gemist heb, ik kan weer terug naar mijn matras.

De weerradar dreigt met buien voor vanmiddag, dus nu toch maar op pad, kijken hoe het met de Heukelomse vlucht staat. Juli '09 waren er zo'n 25 zwanen. Nu zie ik er maar één. De grauwe ganzen hebben vier jongen, bezorgd gakkend varen ze naar me toe - en smeren hem dan, hun kroost overlatend aan die engerd die tot zijn oksels in de brandnetels staat. Als ik aan mijn ontbijt zit zie ik de zwaan als beschermengel bij de ganzen (futen, en een solitaire eend). Een boerenstealth scheert over de weilanden. De zwaan gaat een tukje doen, van mij hebben ze niks te vrezen, weet-ie.

Zomer

Uit een zolderraam swingen de oefeningen op het drumstel, maar verder is het zomerstil op de dijk. Nou ja, de tubes van de wielrenners zoeven. Maar nauwelijks een vogel te horen - en hier beneden geen insect te zien. Boven blijkbaar wel: de zwaluwtjes smullen, ik kan ze niet bijhouden. Ik beperk me tot de uitbundige pracht van de flora, ook goed. Boven me draaien vier ooievaars grote cirkels in de lucht. Ik probeer ze er allemaal op te krijgen, maar dan worden het opeens mussen. Zo'n landing ziet er wat onbeholpen uit, maar kijk eens naar het gedoe van ervaren parachutespringers, vaak...

Meerkoet

Bij "the Summer Lecture" op 25 mei niet aan de orde gekomen: wannéér ga je eigenlijk het best eropuit? Nou, zoals elke serieuze vogelaar, des ochtends zeer
vroeg, natuurlijk. De schoenenspecialist van Bever kiekt zijn nachtzwaluwen om 23 uur. En als het zo uitkomt ga ik ook gewoon midden op de dag hoor. In de knallende zon - wanneer onverstandige mensen onverantwoord genieten van het buiten zijn. (En zonder hoedje op m'n kale kop want dat heeft die rooie punker bovenaan óók niet en ik la me nie uitlachen door zo'n jonkie.) De beekjuffer (welke?) doet dat ook - als ze vliegt zijn de vleugels zwart, chique hoor. En de Meerkalftjes willen ook dan happen. Het brokje lijkt me wat groot, maar echt niet onsmakelijk! Ze wonen heel idyllisch in een mini-lagune, maar ik zeg niet waar. Wèl wanneer dus: altijd.

Waterman

Ik ben overigens een waterman in hart en kieuwen - altijd geweest. Geboren in februari. Droomde als kind regelmatig dat de wereld onder water was - heerlijk. Zweven, vrij bewegen. Waterbabies tekenen en schilderen. En het merkwaardige spul waarop deze futen zich bevinden is geen strakgespannen plastic hoor! Da's wáter!

Kieviten (2)

's Middags nog ff de Kieviten checken. Maar nu analoog, de 1984 Sigma 600 op de 1972 Canon FTbQL. Handmatig scherpstellen en niet bibberen. Mijn bewondering voor de kampioenen van vijftig jaar geleden groeit. Ik noem Van Tienhoven, Hosking, Makatsch. Die konden wat, hoor. Ik wéét wat voor vogels ik zag, maar of je dat op de foto nou echt kunt zién... (Excuusje: er staat gelukkig wel èrg veel prikkeldraad om die (minstens 3) paartjes Kieviten.)

Zonsopkomst over de Maas

De vogels laten me luidkeeltjes horen dat ze al (het is nog geen half vijf) wakker zijn, dus: eruit, (ha, Bep!) want de witte wieven dansen maar kort, de ochtendschemering duurt hooguit een half uurtje. De hele dijk is bezaaid met slapende schapen. Eén lammetje staat eenzaam op een bunker, ik vraag me af of ik - maar hij is erop gekomen, dus kan hij er wel weer af. Hoop ik. Een ander zit met zijn koppie in het gaas, dat is makkelijker te verhelpen.Ik ontbijt op een vochtige bank, Wasa-sandwich en Chocomel. Mooi hoor, die mist. Als ik terugwandel dansen twee Scholeksters bij hun nest, als er eentje overvliegt weigert mijn repeteergeweer. Volgende keer beter.

PS over de datum boven de blogspots: Dat is allemaal blijkbaar Amerikaanse tijd hoor. Het is nu al woensdag, rond zeven uur in de ochtend.