Code paars

Ik stal mijn auto bij de spoorbrug, en slenter naar de Mookse plas. Het is al 29 graden, nounounou. Als ik in de schaduw duik om een eitje te tikken voel ik hoe droog het gras is. De watersporters zijn al luidruchtig wakker, maar die twee zangertjes in de boom, vlak boven mij, zijn ook niet stil hoor. Een kokmeeuw laat zien wat ie kan, of krijg ik nou tòch last van de warmte. Eendjes bewijzen dat broer en zus niet altijd ruzie hoeven te maken. Koolzaad tegen loodgrijs - je moet eens door de velden am Niederrhein fietsen als er onweer op komst is. Ik moet nog dat hele stuk terug, maar het wordt opgeleukt door twee meerkalften die precies oud genoeg zijn: ik heb de serie nu compleet. Laat ik later nog wel eens zien.

Code rood

Een reiger staat te peinzen in de Gasselse toendra. Even later stijgt deze in grijze klei geboetseerde schets moeiteloos op - vergelijk dat eens met de computer-gestroomlijnde zwaluwen van gisteren en besef: torren, reigers, het vliegt allemaal, waar maken onze constructeurs zich eigenlijk druk over.
Ik zit zo'n beetje in de Maas te ontbijten. In de boom naast me zit een grote bonte te tjeppen, maar hij laat zich (bijna) niet zien: hij blijft liever in de schaduw. Verstandige vogel, het is nú al 25 graden. In de verte knalt af en toe een donderbus; de vogels zijn niet onder de indruk, zelfs de ganzen niet, zorgelijk kijkend als immer. Hollandsch bont vee staat tussen veldbloemen. Ik laat een zwijgzame hond even zweet likken, hij kwispelt beleefd.

PS die kleine is zo'n gans voor achter in de auto, met zo'n losse wiebelkop.

Wilde planten gids

Dat moet toch mógelijk zijn: een gids waar je, als leek, kunt opzoeken hoe een plant heet. En zo. Hoewel het natuurlijk niets uitmaakt. Voorstellen? Na het maar weer eens helemaal doorjassen van mijn gidsje gok ik hier op Verbascum nigrum, dan maar.

Er wordt weer een hittegolf (of moet je tegenwoordig hitteNgolf spellen?) voorspeld, dus eropuit. Als ik halverwege aan de ijskoffie met chocoladegebak zit (ja, zó primitief wandel ik nou ook weer niet) komt er 'nen boerencharleston voorbij. Men informeert of ik het warm heb - nee hoor, ik zit in de schaduw naar die tjiftjaf te gluren. Al heel tevreden door die vriendelijke zwaluwtjes, daarnet. Op de terugweg pik ik nog even het vinkje mee (uitdaging: van die gewóne, bekende vogels een behoorlijke foto maken - moeilijker dan je denkt), en die Rhagonychae fulvae. (Op die mooie witte schermbloemige zie aanhef...)

"Boerencharleston", Paul van Ostaijen

Schwalbe (2)

Tsja - voorlopig zijn mijn zwart-wit-rode vrienden uitgevlogen, kunnen ze alleen maar zitten toekijken...

(Schwarz-weiss-rot: die alte deutsche Reichsflagge)

FAUNAFLORA.ORG

Ik MOET jullie nog een keer wijzen op Jeroen Mentens' blog. Niet alleen pràchtige foto's van kleine beestjes, maar ook bruisende teksten. En tegen de Vlaamse namen kan ik ook niet op: wat dachten jullie van het Zilverstreephooibeestje?

Top eend

Neenee - geen toppereend, maar een heel wilde topper, dat wel! Èn mijn vijfhonderdste blogpost!

Zorgen...

...over één van de "Koekjes". Rechterpootje kapot - hij hompelt zo'n beetje rond, kan niet omkeren op een tak en dondert dan omlaag. Zie het verschil met de jeugdige telg van de familie. Ik hoop er maar het beste van.