Herfstkleurenwandeling

 Echt zomer hebben we niet gehad, maar de herfst is wel aardig, tot nu toe, dus even wat traditionele (oubollige) plaatjes van Heumen.




(btw weet iemand wie daar rechtsmidden woont? Specht met hoogtevrees en artistieke aspiraties?)

MaasMarkt

Even eruit, met 1987 AgfaOrtho in mijn 1970 Чайка. De Maasboulevard ligt helemaal overhoop, maar beneden is de Luizen/rommel/carboot-sale/markt.
Echter.
Ik betaal niet om de HEMA binnen te mogen, en hier doe ik dat ook niet. Eén klant minder, dus.

Duetten

 Deze buizerd doet heel erg zijn best om een valk te lijken. Als hij dalijk wegvliegt strekt hij zelfs de staart, en sluit de "vingers", maar daar trappen wij niet in, hoor!
Samen met broeder reiger bestrijkt hij de velden. (Valt mij weer op, net als de scholekster is de reiger geen "watervogel" meer.)
En dan word ik vergast op twee duetten: de reigers zwieren als een paar ijsdansers door de lucht - maar de buizerds maken er een stoeipartij van.

MaasMolens

Dit Maasproject is in de loop der tijden een beetje ontaard in vooral "vogelarij", met een digitaaltje. Maar ik zie ook heel wat leuke àndere dingen aan de Maas, en mijn fotografie is toch vooral analoog. Vandaag dus de molen van Batenburg, door de (voor mij jonge) Fujinon 50mm, op even jonge Ilford FP film, en ontwikkeld in ongeveer 85 jaar oude Tabloid ontwikkelaar. Jawel.

Gustav Klimt

Eindelijk!

 Zomerochtend in Linden. Met z'n vieren pootjebaden tussen het riet, scholeksters doen alsof ze aan het Zandvoortse strand zijn en een jonge kokmeeuw droomt van... Siberie!

Ik val als een blok voor de ogen van het ezeltje, zoals altijd, en laat hem even likken aan lekker zout zweet. Waarop het lammetje begint te blèren: hij wil óók! En als een echte puber: hij wil, maar geen idee wàt!

En voor de 3D-fans: als je het trucje beheerst, Linden in stereo.
(Ogen op oneindig, en dan bewust het fantoombeeld in het midden bekijken.)

...en dingen die voorbijgaan.

De tjiftjaf aan het begin van mijn wandeling wekt hoop: hij gaat er lekker voor zitten. Maar daarna wordt het een tenniswedstrijd. Voor de groene specht ben ik te traag, de zwaluwen zijn een makkie, ééntje komt op me af gescheurd, schreeuwt in het voorbijgaan giejemiergen en wèg weer. De jonge gaai heeft er duidelijk nog moeite mee, zegt niks en is blij dat hij niet tussen de kuifeenden en zwanen terechtkomt. Als de postbode voorbijdruipt brandt de zon op ons bolleke: zomerochtend in Linden.