St.Agatha

Terwijl jullie obstipaat van de paaseieren weer aan het werk zijn, struin ik door de Maasheggen bij St.Aagte. Rustig, want de kaart in het haventje van Cuijk staat op de kop (om zulke dingen moet ik altijd nogal lachen; wie máákt zoiets nou!), dus vreemdelingen lopen netjes de andere kant uit. Ik hobbel over de pollen, en zie dat het een goed brandneteljaar (soep!) gaat worden. Er is zelfs een heus beekje - leuk hoor !

PS Kartoffeltopf, roséetje (Willem Kloos) en kersentaart toe.

Paasmorgen

Ik zit aan het water, en tik een eitje - het is per slot van rekening Pasen !
Ja : de meeste bomen zijn nog kaal, en ja : bij een graad of vijf heb ik nog een lap om mijn oren, maar vóór mij is het een ganzenlawaai van jewelste, en de katjes zijn al geel.
De lente komt er dus aan - en ik kijk ernaar uit hoor, na deze behoorlijk saaie winter...

Ganzen in de startblokken

Allemaal heel rustig, vanochtend. De scholeksters fluiten niet, zelfs de ganzen maken nauwelijks geluid. Ik zie overal groepjes, brandganzen, kolganzen, grauwe ganzen. Wachtend om op reis te gaan. De nijlganzen niet, die zijn al zo noordelijk.

Pardon, wat vroeg U? Oh - reuzenbonen en champignons in hachee. Met een glaasje rode wijn.
Toetje had ik vergeten, dus thuis een extra stukje торт Естерхази bij de koffie.

Decadent

Ik zit bijna ìn de Maas aan de tuinboontjes met curryballetjes. Da's een vreemde combinatie, maar ik vind dat tuinbonen overal bij passen. Met een licht roséetje, en tiramisu toe.
Kijk eens op mijn andere blogs, destinationirkutsk over het Siberische, en analoog60 over het photographische en je zult gaan denken dat lekker eten er echt bij hoort, bij mij.
Was het niet Willem Kloos die zei "natuur is zeer mooi, maar u moet er wel iets bij te drinken hebben".
Had ie gelijk in.
Op vrijdag de dertiende bij St.Agatha.

Lanoline

Héél lang geleden leerde ik van de herder op de Rheinwiesen bij Oberkassel hoe je een schaap moet "hanteren" (als je bijvoorbeeld haar hoeven moet bijsnijden). Kwam vanmorgen goed van pas: al na hoogstens tien minuten sjorren (ik) en duwen (Veronica) had ik haar uit het ijzerdraad waar ze tot de schouders in vast zat. Nog even napraten, maar ik had sterk de indruk dat mijn vermaningen de wind in werden geslagen, en het hooi aan mijn kant zàg er ook lekkerder uit (de foto is van na de bevrijding...). Uiteindelijk namen we afscheid, zij naar de vriendinnen, ik naar een Böcklin-moment, en krieltjes met zwarte bonen en goulash, waarna chocoladepudding. Begeleid door scholeksters - dat klinkt bijna zo mooi als wulpenzang, vooral als het er veel zijn.

PS en wie had er kunnen denken dat ik, analogist, nog eens de oogschelp van mijn 1000D helemaal zou verslijten... En nee: over zand en zo maak ik me niet druk, zoals je ziet.


PS2 Lanoline? Zie reactie.

Roeken !

Ik zit al aan de Linsen-Eintopf mit Würstchen als twee fitte echtparen voorbij aarzelen, jaloers kijkend naar hun bezette favoriete plekje. Tja, vroege vogels vangen de vetste wormen...
Een kuifeendje met een stijve nek vaart voorbij, er fladderen al citroentjes en ik zie twee roeken. Waren vroeger heel gewoon, maar ik had ze al jaren niet meer gezien.
In het Oeffeltse, waar vandaag blijkbaar "häggeflächte" gedemonstreerd wordt. (Als men mij de weg vraagt combineer ik dat die lawaaimuziek daar waarschijnlijk bij hoort, en stuur de mensen hopelijk de goede kant uit...)

Retrospectief

Ik kan niet naar buiten !

En terwijl ik noodgedwongen op de bank gelegen door "Vogels" blader, met een pot Paracetamol gezellig binnen handbereik, denk ik opeens da'k het zo slecht nog niet doe met mijn goedkope fotosetje (Canon Rebel).

Dus heb ik tijd voor een opkikkerend overzichtje van Kwikstaart, Grutto, Canadees, Kluut en meer.

In Lienden, Crow Creek of de Hatertse Vennen.