Update

Even een updeetje. Het nest is helemaal klaar, en de hele dag bezet, dus ik heb goede hoop. Geen actuele foto, want ik wil de broeders niet verstoren (ik glúúr natuurlijk wèl af en toe achter het gordijntje). Ze zijn heel stil, alleen 's ochtends wordt er nog een beetje gehamerd en gezaagd.

Aroma

Het miezert een beetje. Maar daardoor ruikt het lekker - een zachte frisse geur. Wat visdiefjes zijn bezig met hun nest, twee krakeenden verstoppen zich tussen de kuifjes. De rust wordt alleen verstoord door de oldtimers, verderop. Màg.

Kamerbewoners

Ik word momenteel 's ochtends gewekt door de bouwvakkers. Vanaf een uur of zes zijn ze druk bezig een nest te bouwen in mijn slaapkamer. Ik heb halverwege een gordijn gehangen, zodat ze 's nachts geen last hebben van de lamp (héél vroeger, vlak na de oorlog, was bij ons thuis de zolder ook zo verdeeld in "kamers").
Als het wat oplevert, houd ik jullie op de hoogte.

Tapuit

In de "Vogels" van dit kwartaal wordt weer aandacht besteed aan de Tapuit. Op de rode lijst - maar gelukkig kwam ik hem ook deze aprilmaand weer tegen, en ook in de voorbije jaren (wat vliegt de tijd).  Er is dus hoop !
(Zie 12 April hieronder)

Sjak Janssen

Ik zit aan de солянка als er een aalscholver voorbijscheurt. Een rechte streep, één meter boven het water. En dan valt me op: ik hoor niks ! En ook de reiger, die even later besluit om toch maar niet vlak naast mij te gaan zitten, maakt geen geluid. Dus denk ik aan al die wetenschappelijke programma's die juichen over de geruisloosheid van uilen - en dat dat vaker zo gaat. Ik zei het al eens: waarvoor we boomklevers bewonderen, doen meesjes onopgemerkt. De één wordt toegejuicht, de ander... En dus maak ik de stap naar de kunstwereld. Ik vind het werk van mijn neef Sjak beter dan dat van Twombly, maar Cy levert het grote geld op.

Strandlopers

Goed. Die rechtse zàl wel een grutto zijn, maar die linkse dan, een hele maat kleiner ? Allebei wèl nieuw hier, tussen de kieften, eenden, ganzen en meerkoetjes.
Zangvogels zijn minder afstandelijk, vooral de witkeeltjes maken zich nooit druk over mij. Die hieronder laat zich op een dikke meter afstand uitgebreid van alle kanten kieken in het lentegroen.
Tussen de Maasheggen bij Oeffelt.

Metzger Meyer...

...als ik nou toch met namen aan het gooien ben.
Het zóu nog geen elf graden zijn, dus jack aan en éven weg. Met vrijwel niks bij me.
Het jack blijkt al gauw te warm, en er mocht ook wel een kilometertje bij dus zit ik opeens tòch in de brandnetels aan de Kartoffelcremesuppe. Volgende keer wel even kontroleren of ik genoeg Esbitjes bij me heb, twee is maar nèt an hoor !

PS Thuis ging ik even met wat augurkjes over de brandnetelplek, voor ik ze opat. Ik had die van Kühne.