Er staat een straffe wind, maar als ik aan de linzensoep zit breekt even de zon door.
Aan de overkant van de Maas is het stil - nòg.
We wachten op het kopergeweld, en het bier.
Even kijken naar de "winter". Er zijn brilduikers, krakeenden en nog meer op het water, maar ik wil er graag iets wits bij. Dus deze vink, en één van de vele roodborstjes. Ik hoef me geen zorgen te maken - ze vinden vanalles. Crow Creek.
De bonte kraai breidt zijn territorium heel langzaam westwaarts uit. Maar hier, op Tolstoy's voormalige landgoed, zitten ze gewoon volop.
Wat me opviel: ze lijken heel groot, door dat lichte jasje.
(Jammer dat ik nú mijn digitaaltje niet bij me had hè?)