De Maas loopt leeg !

Tot nu toe alleen in exotische gebieden, maar nu ook in Nederland: een rivier die leegloopt.
Aanvaring in de mist - sluis kapot - brug op stelten. En ik muurvast in de modder want waar normaal de kwikstaart kwispelstaart kan ik nu zompen.
(Excuses voor de krassen - ik had mijn oude NF1 al meer dan tien jaar niet gebruikt...)

Rondje om de kerk

Updeetje: ik ben nu echt begonnen met de voorbereiding. Gisteren voor het eerst met "volle bepakking" over de Каштанвый Холм gegaan, in krap 46 minuten: ik ga mikken op 35.
Klinkt stoerder dan het is: ik loop eigenlijk lèkkerder met rugzak, het voelt als een soort steuntje in de rug.
De nieuwe stokken van LEKI bevallen uitstekend: erg prettige handgrepen. En de oude doppen van de Blue Mountains passen erop - scheelt weer een paar euro.
(Ik heb de Tundra's, omdat die in mijn koffer passen. 
Op de Jeroenfoto: gids Valera, links, en ik.)

Wulp

Herfstzon, jawel, maar ook een ijskoude wind die me richting longontsteking blaast,
en de meeste eendjes liggen met de kop in die wind (en dus zie ik vooral kontjes, wat bij de wilde eendjes nogal aardig is!).
Het pràchtige zingen van 'n drietal wulpen maakt me alert: ik krijg er zelfs eentje te pakken.
Mooi, hoor!

Herfstkleuren 2

 De toeristen duiken netjes het kijkhok in, ik ga een eind verderop in het vochtige struikgewas zitten. De vogels zijn het met me eens: tien minuten later zit ik te kijken naar Slaapmutsen (sorry: Smienten, die kunnen net als ik ongeveer de hele dag slapen), Tafeleenden, Белолобые, één Kievit, wat Krakeenden en steeds meer Wintertalingen!  Dat doet me plezier, ik trek er maar een kwartiertje bij.

Herfstkleuren 1

 Vandaag minstens vier talingheren gezien tussen de smienten, in groen, warmbruin, goud. En de specht kleurde er ook mooi bij.
Tot zover heel positief, maar...

...ik zag onlangs een reportage over een reusachtig natuurgebied op de grens van Polen en Rusland. Volgens NAVO-generaals "Erbfeinde", (Curzon line) maar hier even niet.
Wel streng beschermd, er wonen zelfs buffels (pràchtig).
Vraagt de natuurfotograaf wat dat hier nou betekent: streng beschermd. Zegt zijn gids: er mag niets in, en niets uit - zelfs geen besje.
Gelukkig doen wij dat anders. Crow Creek wordt opgeschoond: een mooie parkeerplaats, de paden voor de grote grazers netjes uitgefreesd anders raken die maar de weg kwijt, en ik hoop dat voor de wandelaars er nu éindelijk eens asfalt komt, héej!

Bergheggenmus

Nee - nog niet gezien. Maar ik haal even een alinea uit het persbericht:
"Maar waarom de bergheggenmus nou uitgerekend het industriële gebied bij de haven van Rotterdam uitkiest, in plaats van een mooi stukje natuur? De vogelaars weten het ook niet. "Het zal er vast mee te maken hebben dat-ie na een lange reis even uit moet rusten. Dit is misschien het eerste dat hij tegenkomt." "
Daar denk ik anders over. Ik heb strakke formaties Siberische kolganzen zien neerstorten bij Crow Creek, een mooi stukje natuur in mijn buurt. Die hadden echt wel eerder kunnen uitrusten, maar ze hielden vol, tot hier.
En, zie hieronder, ik zie zwarte roodstaarten vooral op (volgens
"ons") zéér onaantrekkelijke plaatsen: een terrein waar oude banden worden opgeslagen, of een fabriek van betonstenen. Vinden ze blijkbaar "iets".
Ik denk dus dat het echt een keuze is.
(Nee, ik ga me niet voegen bij die twitchermassa - maar ik hoop wèl stiekem....)

Van Tienhoven

 En terug om nog een uurtje te tienhoven.
Da's een werkwoord: fotograferen zoals Van Tienhoven cs het deden, een halve eeuw geleden, analoog dus. 
De MTO-500A op een 2xconverter - 1100mm, onmogelijk om behoorlijk scherp te stellen, maar zie ik daar vandaag dus wèl een talingwoerd tussen de eenden?
En verderop nog wat wulpen, en een vos, sorry: das die nu echt zijn streken verloren heeft...