woensdag 14 maart 2018
Lente...?
Strálende zon, en zacht - maar nog geen echt lentegevoel. Maar ook niet meer zo'n strakblauwe winterlucht.
Troepen spreeuwen (die zie je bij mij in de stad niet meer) en mussen.
De meeste ganzen zijn blijkbaar al weg, een stel krakeenden is al aan het dollen, twee ooievaars - die zijn niet eens weggeweest.
Afwachten.
zondag 4 maart 2018
Indische gans
Even een stukje wandelen om een raar filmpje in een foute camera te testen, maar na de wandeling toch weer terug om die gans, gebroken linkervleugel, te kieken met de Canon. Mooi koppie.
De Indische gans - een bijzonder dier. Kan óver het Himalajagebergte vliegen, met (wind mee) zo'n 160 km per uur. Door zijn snelle vleugelslag krijgt hij geen last van ijsafzetting, en de ijle lucht, slechts 30% van het normale zuurstofgehalte, kan hij ook aan!
zaterdag 24 februari 2018
Koperwiek
Het is altijd wel druk in mijn winterse tuin met, natuurlijk, mijn gaaien, duiven en tortels, kool- staart- en pimpelmezen, de specht soms, een enkele lijster, vinken mussen en merels. Roodborst en winterkoninkje. Voorzichtige eksters en elegante heggemussen. Een paar muisjes zijn ook nog wakker.
Maar de koperwieken van de laatste dagen zijn nieuw. En welkom.
Maar de koperwieken van de laatste dagen zijn nieuw. En welkom.
woensdag 7 februari 2018
Winterse kost
Raasdonders met varkensvlees.
Tussen een troep Puttertjes en (door het tegenlicht kan ik het niet goed zien) minstens één Kneu.
Winter in Brabant.
donderdag 2 november 2017
Wintergasten
In de zomer zie ik ze nooit in mijn tuin,
maar nu komen ze weer af en toe langs:
zanglijsters, en een grote bonte specht.
De een heel rustig, de ander volatiler...
maar nu komen ze weer af en toe langs:
zanglijsters, en een grote bonte specht.
De een heel rustig, de ander volatiler...
zaterdag 14 oktober 2017
Dodaars
Heel even komt de zomer terug - half oktober. Die bruine in de sloot is net te ver weg, honderden ganzen bereiden zich toch voor op de verre tocht, één enkel strandlopertje, een paar tafeleenden met éen krak en, als ik een half uur heel stil in het struikgewas blijf zitten: twee vluchtige dodaarsjes. Snoezig hoor. In Crow Creek.
zondag 1 oktober 2017
Een oeverloper tussen de strandlopers
Ik houd nogal van dubbelportretten - ook gemakkelijk om grootte te schatten.
De strandlopers zijn veel kleiner dan ik dacht, en wat lijkt die oeverloper opeens dik, hè?
In Crow Creek, weer eens. Voor die geoorde fuut kom ik deze week nog terug...
'n Paar talingen dobberden er ook nog rond
Abonneren op:
Posts (Atom)






