Zachtjes tikt de regen...

...maar dat houdt me natuurlijk niet binnen, heel lekker wandelweer. Bij ons in Dukenburg zit wel eens een witbuikscholver, en vandaag zie ik er een bij de Heumense sluis. En verderop nog een puber, op weg naar het doorsnee zwarte kloffie.
De vele spechten in de Kapt. Postmalaan zijn jammer genoeg minder geduldig.


# Zachtjes... Rob de Nijs 1963

Jajaa, wéér.... (10)

Veel mooier weer dan verwacht, vanochtend, en dus...
Ik wandel naar Cuijk, voor een espressootje bij de Hema - óók beter dan verwacht. En over de dijk weer terug. Ganzen te kust en te keur: Canada, Egypte en Nederland. Een eindje verderop de witte wangen van Brandganzen met die mooie ogen, en daartussen eentje die de hele tijd de kop in het gras steekt. Een gast uit het noord/oosten: 'n stevige sneeuwgans - de donkere variant.

 A proposito wit: ook de Cybershot overstraalt beestachtig, maar het wit van ganzen is dan ook zéér wit hoor!

Determineren (8)

Nog even over die rare eenden gisteren. Het kekke krulletje aan de middelste staartpennen: wilde eenden. Hier links dus twee modale, en die erg wilde eend. Of eigenlijk zijn ouders, dus.

Na de storm

Men ziet mij zelden zonder fototoestel, maar àls ik er dan eens geen bij me heb, kom ik geheid een ijsvogel tegen. Zo ook vandaag. Jullie moeten het dus doen met twee rare eenden, hieronder. (Höh? Zie opmerking!) 

Affijn, de storm.

Anderhalf jaar geleden had ik nog een machete nodig, maar ze hebben de bomen opgeschoond, en nu heppie nergens last meer van. Jammer genoeg...

Aanbevolen!

Onherkenbare bossen veren zwoegen door de lucht en komen geen centimeter verder; hoge bomen met, nog steeds, veel bladeren maken veel lawaai; er zitten zelfs witte koppen op de golven in de plas.
Herfst aan de Lange Linden.
Ik verorber mijn ontbijt lopend - in dit weer ga je niet zitten.
In Dukenburg breekt stralend de zon door - daar wachten mij droge kleren, en, foutje: geen glas port.
If I don't have one at eleven, I must have eleven at one.
Dus maak ik Russische koffie. Ook goed.

Puberteit

Het lijkt overigens vrediger dan het was: het kokmeeuwtje voelde zich toch wat ongemakkelijk, en joeg het fuutje weg - min of meer, want futen zijn zéér kalm van aard.
In  drizzling Crow Creek.

Double Hike

Vandaag plak ik twee wandelingen aan elkaar (ik wil niet onderdoen voor hopman Jeroen, natuurlijk...) en wandel eerst naar Balgoy, vervolgens over de dijk naar Coehoorn, en terug naar Nederasselt. Mèt bepakking, plus natuurlijk kaas, kasseler en chocomel. Thuis maak ik kaviaar-blini en drink er iets passends met belletjes bij, dus denk nou maar niet dat hier een pezige strakke bejaarde rondloopt.

De Kardinaalsmuts laat zien wat er in zit, dat gebeurt niet overal altijd.