Paddenstoelen, dus.

Want gisteravond herinnerde ik me opeens dat er, jaren geleden, bij het kapelletje bendes stonden, in allerlei vormen en kleuren.
Maar ik moest er vanochtend echt naar zoeken, hoor! En vond ze toch nog mondjesmaat.
Wel struiken vol bramen, maar die waren nog niet rijp - volgende week nog maar eens kijken.
In het Beerssche.

Herfst (vervolg)

De trekvogels dus. Ja, de grauwe Canadese brandkolganzen staan op de verzamelplaatsen. Vliegen en bijen zuigen zich nog één keer vol aan een eenzame schermbloemige, en paddenstoelen pronken weer met hun veelvormigheid.
Mijn горючее сухое geeft veel meer hitte af dan de Esbits, binnen een minuut staat de prut te borrelen en zo wordt eten haastwerk, wat geenszins de bedoeling is.
                      Die bewaren we dus voor van de winter.
En nee: in dat Oostenrijkse wodqa-blikje zit echt wel зелёная марка hoor, wâdàchje,,,!

Herfst

Het regent al twee dagen, zelfs de kippen van de buren blijven binnen. Tijd dus voor een warm intermezzo:
nòg een kweeperentaart. Beetje warm, met zoete room.
Volgende week kijken of de trekvogels al aan 't wisselen zijn.

Na de tomatensoep

Héél stille zondagochtend. Zelfs de torenklok slaat maar één keer (logisch hè, op het halve uur). Zoiets als die zondagochtend in Haanstra's Alleman. Allemaal naar onze èigen kerk...
En thuis, om het herfstgevoel nog te versterken, een stuk zelfgemaakte kweeperentaart.
Er valt verder niks te vertellen. Prima.

Werelddierendag

Ik heb deze afbeelding even van het RIJKSMUSEUM gegapt, omdat daar vandaag vogelaars bezig kunnen zijn. Vogels op schilderijen determineren. Voor wetenschap en kunst. Wij herkennen hier natuurlijk moeiteloos Pelikaan en Nijlgans, Flamingo, Kraanvogel en Kasuarisalsikhetgoedheb, maar verder... Het probleem is vaak dat de schilder niet goed wist wat hij zag, vaak zelfs het beest nooit echt gezien had. Beroemd zijn de merkwaardige afbeeldingen van olifanten door de eeuwen heen. Of kijk eens naar die Simia Marina Danica hieronder...:

Hoewel de Snot Otter hier nogal op lijkt, eerlijk gezegd !

Herfsteendjes

Tafeleenden zijn nogal schuw - en met zo'n naam is dat waarschijnlijk ook verstandig. Maar de laatste dagen zag ik er steeds meer op de plas, zoals het hoort: bij de kuifeendjes, dus waagde ik maar eens een schuchter schot. Mevrouw Zwartkop was natuurlijk veel gemakkelijker - zangvogels beslissen voor zichzelf, bij kuddedieren holt/vliegt iedereen altijd achter de bangste aan. Is in de politiek ook zo, helaas: vind een "bedreiging", dan krijg je vanzelf volgers.

Septemberzon

Éven naar Crow Creek.
Voor een zeer zeldzame Dubbelvleugelgans, een steeds minder zeldzame Grote Zilverreiger, twee Smientjes en één Tafeleendje,
maar eigenlijk kwam ik voor de Wulpen.
En ze waren er, hoor.
Sjieke dames en heren met wandelstokken en gouden keeltjes.