Dodaars

 Heel even komt de zomer terug - half oktober. Die bruine in de sloot is net te ver weg, honderden ganzen bereiden zich toch voor op de verre tocht, één enkel strandlopertje, een paar tafeleenden met éen krak en, als ik een half uur heel stil in het struikgewas blijf zitten: twee vluchtige dodaarsjes. Snoezig hoor. In Crow Creek.

Een oeverloper tussen de strandlopers

Ik houd nogal van dubbelportretten - ook gemakkelijk om grootte te schatten.
De strandlopers zijn veel kleiner dan ik dacht, en wat lijkt die oeverloper opeens dik, hè?
In Crow Creek, weer eens. Voor die geoorde fuut kom ik deze week nog  terug...

'n Paar talingen dobberden er ook nog rond

Toch...?

Oké - 'n beetje zomer is het nog wel.
(Zie hieronder)

Klimaat

 We schrijven 21 augustus - maar al weken poppen overal in mijn tuintje de pannestoelen op, en om de hoek verzamelen zich al wat Canadezen.
Dat was vroeger (jaja, dat is voor mij inmiddels al meer dan een halve eeuw geleden...) toch iets voor de hèrfst?

Pontonbrug Cuijk 2017

 Het was vandaag weer ouderwets druk op de Maas. En morgen, dankzij 105 geniecompagnie waterbouw, met droge voeten naar de overkant.

Camera dit jaar: 1937 Kodak 620

Zilverreigertje

Zo'n Ixusje is natuurlijk niet geschikt voor het betere twitchen, maar alala, ik had niks anders.
En naast de obligate nijlganzen zitten er langs de stedelijke Arno nogal wat kleine zilverreigers, dus.

(Alala > D'Annunzio)

Mineermees

Twee dingen vallen me steeds weer op:
hoe dol de pimpelmezen zijn op mijn door de mineermot aangetaste kastanje,
en hoe weinig blauw pimpelmezen tegenwoordig zijn.