Van al de dingen die ik weet

begrijp ik vrijwel niets


maandag 26 september 2011

Daar. Ergens. Geloof ik.


 Kermis in Heumen - maar dat wist ik (helaas) niet. Een meisje van ehh, zeven? fietst met links iets uit de zuurstokkenkraam en rechts een gewonnen bal die maar een kléin beetje groter is dan zijzelf naar een zwerfkei en plant er een voet op om even te cargadoren. In een dorp kunnen kindjes nog van alles leren zonder dat ouders met priemende oogjes allerlei onzinnige denkbeeldige gevaren bespeuren.
Enfin. Ik sta aan het water iets artistieks te doen met een eend als met een ròtvaart, daar kunnen zwaluwen nog wat van leren hoor, een ijsvogel ( ?! er is er maar één die er zo bont en blauw uitziet, toch? ) over het water scheert. Ik zak neer op de keien ( auw! tussen de doornstruiken ) en wacht een kwartiertje, lekker in mijn J&T in de zon. Niks hoor.
Thuis: de jonge mussen vinden niets heerlijker dan tot aan de kin in het water te badderen tot de bak vrijwel leeg is. Pas dan steekt de tjiftjaf zijn donkere teentje even in het water, zit voornamelijk op de rand maar vindt het net zo lekker, hoor. Goed geregeld.